De maar óp Bómmelsjting
Went heer Bómmel ’t sjmiddigs get trampele geet,hult e aod sjtökkerke hem aa. Heë hat ging erg dri dat ’t d’r Helmes Friekeliets Höl is, deë zich verklejd hat wie ‘ne angere. D’r Ollie knoeëtert dat Bómmelsjting gee ege sjpoeëk hat. D’r Helmes verkupt ’m ing flesj woa inne gees dri zit. Heer Bómmel züt evvel ginne gees in de flesj, mar ’t sjtökkerke zeët ’m dat dat mar zoeë liekt.
En da passeert get…
Dit is de dreide gesjiechte van heer Bómmel en d’r Tommes Wies óp zie Limburgs. Ing woadlies makt dat dit book óch good te gebroeke is vuur lesse in en um ’t Limburgs en óch good te leëze is vuur wem nog nit gans heem is in de Limburgse sjproak.
Meer over de auteur:
Geboren te Schaesberg in 1961. Studeerde Nederlands aan de Katholieke Leergangen te Sittard. Ze schrijft proza, liedteksten en gedichten in de Nederlandse taal en het Limburgs. Publiceerde in diverse tijdschriften. 30 boeken heeft zij al op haar naam staan, waarvan 5 poëziebundels, een Limburgse vertaling van Le petit Prince en de Limburgs Scheldwoordenboeken. Ze is lid van meerdere literaire organisaties, medeoprichter en voorzitter van de Stichting voor Dialect en Cultuuronderwijs Limburg. In 2007 ontving zij een koninklijke onderscheiding voor haar verdiensten voor de Limburgse taal en cultuur. In 2010 verwierf ze de titel Meester-dichter van de lage landen bij de zee. Door haar kennis van talen en dialecten, en de Limburgse cultuur maakte zij van Toonders werken.
